Kadın gidince söylendi
Şair sözlendi
Artık sözlerin mihengi
Eylüle istinaden
Bir güz seferiydi

 

Kadın gider
Ve şair doğar ölümlere
Artık her  söz
Kefenlenen bir eşkâldir
Dikilen berrak kale
İşgal olmuşsa şayet
Artık hüzün çöker
İstasyonlarına ölümüne

 

Mecburen bir üzüntüdür
Gidince kadın uzaklara
Ayrılığı doğurur da gider gözleri

 

Kadın giderse şiirdir son sözler
Özler dilediğince/zeytinliğe kesmiş özler özler
Siyahı çalarda söyler/bildiriş öykülerde
Mutedil bir limandır/yorgun katarlar
Her katar hüzündür bu yüzden
Terk eder yerini
Terk eder mevsimini yaz
Terk etmiştir zaten kadında

 

Şiir susarsa yalnızlıktır biriken
Sancıdır/bir yanı depremli/
Açılmamış bir mektubun habercisidir
Bu yüzden hem eylül hem güz
Ne getireceğinden çok
Götüreceğine bakar
Kadın gidince de
Öylece
Durur bekler/eylülce/

  ...

 
Yazı(n) bittiği yerde başlar sonbahar
Kadın gidince söylenir hem şiir
Sonrası sonbahar
Sonrası kış
Eylüle toktağan bir ağrıdır hüzün
Kesmelerden ayrık/birleştirilmiş acı
Kavurur matemin sabahını/
Kavurur yalnızlığı/eylülce/eylülce

 

Bilal CAN

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır